Odzyskiwanie danych to  wszystkie działania które pozwalają na przywrócenie dostępu do danych zaisanych na różnych nośnikach. Wyróżniamy dwa różne od siebie uszkodzenia danych. Są to uszkodzenia logiczne i uszkodzenia fizyczne.

Przy uszkodzeniu logicznym nośnik nie posiada uszkodzeń fizycznych. W tym przypadku stosujemy odpowiednią metodologię, odzyskania danych. Przy uszkodzeniu fizycznym nośnik ulega szkodzeniu. W tym wypadku nośnik podlega procesowi regeneracji.

Tu z pomocą przychodzi nam firma HDLab która specjalizuje się w odzyskiwaniu danych “z różnego rodzaju nośników informacji - dysków twardych, płyt CD, kart pamięci, itd., niezależnie od systemu operacyjnego oraz rodzaju uszkodzenia”. Odzyskiwanie danych możemy przeprowadzić na własny koszt, kupując kosztowne programy, ale po co? Są od tego specjaliści!

W upalne i wilgotne dni lata silne prądy unoszące cieple powietrze w górne rejony atmosfery tworzą chmury kłębiaste (cumulusy), które szybko przekształcają się w wysokie chmury kłębiaste deszczowe (cumulonimbusy). Tym groźnie wyglądającym czarnym chmurom towarzyszą porywiste wiatry, ulewne deszcze oraz błyskawice i grzmoty. Podczas wyładowań atmosferycznych wyzwalają się ogromne ilości energii, której wykorzystanie stanowi ciągle nie spełnione marzenie człowieka.

Ogromny, rozbudowany w pionie cumulonimbus jest pełen silnych prądów powietrza. W miarę wzrostu chmury zwiększa się różnica temperatur między ciepłą podstawą i zimnem w górnych warstwach, powodująca opady deszczu lub gradu. Zimne powietrze tworzy chłodny prąd zstępujący ku podstawie chmury, który zaznacza się porywistym wiatrem poprzedzającym na ogół nadejście burzy. Pojawiają się wyładowania atmosferyczne. Rozpoczyna się wielki spektakl przyrody.

Krople chmur zawierają ładunki elektryczne. W chmurach kłębiastych deszczowych, w których tworzą się szczególnie pokaźne krople wody i sporych rozmiarów kryształki lodu, siła tych ładunków jest wyjątkowo duża. Powstają one na skutek ocierania się, zderzania i rozpadania kropel i kryształów. Prądy wznoszące przenoszą słupki lodowe naładowane dodatnio ku wierzchołkowi chmury, a prądy zstępujące i opady transpOt1ują ładunki ujemne ku jej podstawie. Przy czyny takiego rozłożenia ładunków elektrycznych w chmurach, to znaczy ześrodkowania elektryczności o tym samym znaku w jednej części chmury, co powoduje powstawanie olbrzymich napięć pola elektrycznego atmosfery w chmurach oraz między chmurami i ziemią, ciągle nie są całkiem jasne.

Rozmieszczenie ładunków w chmurze przyczynia się do powstania różnicy napięć między odmiennie naładowanymi jej częściami. Ziemia reaguje na ujemny ładunek dolnej części chmury zepchnięciem elektronów z powierzchni gruntu i pozostawieniem przy powierzchni naładowanego dodatnio obszaru znajdującego się bezpośrednio pod cumulonimbusem. Ponieważ powietrze jest bardzo słabym przewodnikiem elektryczności, wyrównanie potencjałów odbywa się nie poprzez długotrwały przepływ ładunków, ale w postaci potężnej iskry zwanej błyskawicą lub piorunem (wtedy, gdy ładunek biegnie z chmury do ziemi). Takie wyładowania elektryczne powtarzają się wielokrotnie. Towarzyszą im ogłuszające dźwięki - grzmoty. Całe to zjawisko z krótkotrwałym wzmocnieniem siły wiatru nazywa się burzą.

<– Czytaj więcej –>

Co to jest błyskawica?

Błyskawica jest bardzo złożonym procesem elektrycznym. Najpierw w kierunku ziemi biegnie strumień elektronów, który wytwarza wąski kanał o szerokości kilku centymetrów, niewidzialny dla ludzkiego oka. Jest to wstępne wyładowanie, nazywane liderem, gdyż jak gdyby przeciera szlak, zwiększając przewodność powietrza. Gdy dotknie gruntu, w kierunku chmury przebiega dodatnie wyładowanie powrotne. Zaraz po liderze wytyczonym przez niego kanałem dociera do ziemi główne wyładowanie dostrzegane jako błyskawica. Jest ona serią niewyobrażalnie szybkich, trwających setne części sekundy, świetlnych promieni. Dzieje się tak do momentu, gdy ładunki w chmurze zostaną zneutralizowane przez wyładowania powrotne, to znaczy do wyrównania różnicy potencjałów.

Co to jest grzmot?

Grzmot, który towarzyszy wyładowaniu, jest spowodowany wydzieleniem przez błyskawicę ciepła o temperaturze prawie 25 tysięcy stopni Celsjusza (dla porówna nia temperatura na powierzchni Słońca wynosi 5800°C) i w efekcie gwałtownym podgrzaniem powietrza do bardzo wysokiej temperatury. Jej błyskawiczny wzrost rozszerza powietrze w kanale iskry z prędkością ponaddźwiękową i siłą znacznie większą niż ciśnienie atmosferyczne. Następuje wówczas eksplozja całego kanału iskry piorunowej. Powstaje fala uderzeniowa, czyli grzmot, huk słyszalny z odległości kilkunastu kilometrów. Potęgę grzmotu zwiększa jeszcze jego długotrwałość, słychać go bowiem nieraz przez kilka sekund. To w dużej mierze efekt odbijania się fal dźwiękowych od różnych przedmiotów, również od powierzchni ziemi i od chmur.

Ogromna prędkość światła powoduje, że błyskawice są widziane zawsze przed grzmotem, który rozchodzi się w atmosferze ze znacznie mniejszą prędkością dźwięku. Trzysekundowa przerwa oznacza, że burza jest oddalona o kilometr. Wyładowania elektryczne mogą powstawać również wewnątrz chmury, między dodatnio naładowanymi warstwami znajdującymi się na górze i ujemnie naładowaną podstawą, lub pomiędzy kilkoma chmurami burzowymi.

Rodzaje piorunów

Pioruny liniowe - występują najczęściej i najlepiej zostały poznane. Mają postać rozgałęzionych linii o długości od kilku do kilkudziesięciu kilometrów. Piorun szuka zawsze najkrótszej drogi prowadzącej z chmury do ziemi. Mimo to nie przebywa jej w linii prostej, lecz wężowatej, nieraz znacznie dłuższej od najkrótszego możliwego odcinka. Dzieje się tak dlatego, że powietrze, które bardzo słabo przewodzi elektryczność, nie jest substancją ściśle jednorodną. Istnieją w nim miejsca lepiej i gorzej przewodzące prąd elektryczny, a piorun starając się biec po linii najmniejszego oporu, wybiera drogę wzdłuż linii najlepszego przewodnictwa elektrycznego. Lepszym przewodnikiem jest wilgotne powietrze, dlatego gdy podczas burzy pada deszcz, pioruny mają tendencję przebiegania w miejscach najobfitszych opadów. Również ciepłe i zanieczyszczone (np. przez pył i sadze) powietrze nieźle przewodzi elektryczność, pioruny więc chętnie uderzają w kominy fabryczne, tym bardziej że są one wysokie.

Pioruny wstęgowe - składają się z błysków biegnących równolegle. Właściwe wyładowanie przebiega pośrodku słabszych iskier. Błyskawice tego typu mogą wzniecać kilka pożarów jednocześnie.

Pioruny kuliste - są bardzo rzadko spotykanymi kulami rozżarzonego gazu (o średnicy od kilku centymetrów do kilku metrów). Kule te znajdują się w ruchu obrotowym. Powstają w przestrzeni między dwoma błyskawicami biegnącymi blisko siebie w przeciwnych kierunkach. Wir podtrzymuje równowagę sił między ciśnieniem zewnętrznym wywieranym przez powietrze i siłą odśrodkową ruch obrotowego gazu. Równowaga utrzymuje się do momentu, kiedy do środka świecącej kuli gazowej przeniknie powietrze z zewnątrz. Gdy to nastąpi, wówczas piorun kulisty eksploduje z hukiem zaś ładunek elektryczny przepływa do Ziemi przez przypadkowy przewodnik powodując np. porażenie organizmów żywych i pożar. Prawie połowa zaobserwowanych piorunów kulistych posiadała ogon, wydzielała iskry  lub ogniste języki. Piorun kulisty daje światło koloru czerwonego, pomarańczowego żółtego lub zielonego i porusza się z prędkością około 2 m/s, na ogół przy ziemi, i reagując na ruch powietrza, zmienia kierunek lotu. Czas jego trwania waha się od kilku do kilkudziesięciu sekund. Pojawieniu się jego może towarzyszyć syczenie, potrzaskiwanie oraz zapach spalenizny. Pioruny tego typu zazwyczaj obserwuje się pod koniec burzy, nie koniecznie w miejscu, nad którym przeszła chmura burzowa. Mogą przedostawać się do mieszkań przez otwarte drzwi i okna. Bywa, że wchodzą przewodem kominowym lub przez kontakty elektryczne. Pioruny kuliste uważane są za mniej niebezpieczne dla człowieka niż pozostałe typy błyskawic. Niestety bywa i tak, że kontakt z nimi kończy się tragicznie. Z reguły eksplozja pioruna kulistego w pomieszczeniu jest równoznaczna z jego zupełnym zniszczeniem. Kiedy dojdzie do spotkania z błyskawicą kulistą powinniśmy powoli zejść jej z drogi. Możemy też próbować się przed nią  zasłonić jakimś izolatorem np.: gazetą. Nie wolno wykonywać gwałtownych ruchów ani niczym w nią rzucać (niebezpieczeństwo eksplozji). Dokładny proces powstawania i budowy tego typu błyskawic niestety nie został jeszcze poznany. Nie został również poznany mechanizm powstawania pioruna paciorkowego (zwanego też łańcuchowym), który jest łańcuszkiem złożonym z oddzielnych punktów świetlnych.

Wysokość przedmiotów ma w czasie burzy znaczenie bardzo istotne, co również wynika z szukania przez piorun najkrótszej drogi do ziemi. Wysoki wieżowiec lub drzewo skraca ją. Dzieje się tak jednak tylko wtedy, gdy ziemia pod nimi dobrze przewodzi prąd elektryczny. Dlatego czasami piorun trafia nie w strzeliste drzewo, ale w stojącą obok chatę, gdy grunt, na którym ona stoi, jest lepszym przewodnikiem elektryczności.

Piorun kontra człowiek.

Człowiek odczuwa przemożny strach przed zabójczą siłą pioruna. Znane są liczne przypadki zabicia lub rzadziej porażenia ludzi przez biegnący z chmury ładunek elektryczny. Obawę zwiększa świadomość wysokości napięcia elektrycznego błyskawicy, wyrażającej się w setkach tysięcy czy milionach woltów. Tymczasem nawet bardzo wysokie napięcie jest zupełnie niegroźne przy małym natężeniu - to natężenie bowiem decyduje o stopniu porażenia. Niestety, bardzo często ma ono moc zabójczą; zmierzono pioruny, których ładunek elektryczny dochodził do 500 tysięcy amperów, podczas gdy 75-watowa żarówka pobiera prąd o natężeniu 326 miliamperów. Moc pioruna (którą oblicza się, mnożąc napięcie przez natężenie) jest olbrzymia i wynosi setki tysięcy megawatów. Gdyby człowiek mógł wykorzystać choćby niewielką jej część, rozwiązałoby to w dużym stopniu problemy z niedoborem energii. Jednakże próby okiełznania piorunów nie wyszły na razie poza fazę eksperymentów.

Człowiek, pozostając w czasie burzy na otwartym polu, naraża się na poważne niebezpieczeństwo. Mniejsze zagrożenie dla życia stanowi natomiast schronienie się przed piorunami w gęstym i wysokim lesie. Nie należy stawać pod samotnym drzewem, ponieważ ryzyko jest potrójne. Po pierwsze piorun idący po pniu lub przez pień może przeskoczyć na człowieka. Po drugie prąd po dojściu do ziemi wytwarza na jej powierzchni miejsca o różnych potencjałach energii. Może się zdarzyć, że każda noga stoi na gruncie o różnym napięciu elektrycznym. Wtedy iskra, by wyrównać potencjały, przebiega przez ciało człowieka, zatrzymuje akcję serca i powoduje śmierć. Po trzecie można również zostać trafionym przez odłamek pnia rozsadzonego przy przepływie prądu pioruna. Również kąpiel podczas burzy w otwartych zbiornikach wodnych grozi niebezpieczeństwem, gdyż pioruny często trafiają w wodę, która jest bardzo dobrym przewodnikiem.

Ponieważ człowiek nie ma jak na razie władzy nad piorunami i nie potrafi kierować ich uderzeniami, pozostaje pasywna ochrona budynków i ludzi w nich mieszkających. Do tego celu służą piorunochrony, które buduje się zgodnie z myślą: jeśli piorun ma uderzyć w budynek, niech zrobi to tak, aby nikomu nic się nie stało. W tym celu należy stworzyć dla niego drogę do ziemi obok budynku. A taką drogą jest gruby metalowy pręt zakładany nad najwyższą częścią dachu, umocowany na wspornikach w pewnej odległości od ścian i zakopany w ziemi. Piorun uderza w specjalną końcówkę z jednym lub kilkoma ostrzami, następnie wzdłuż bocznej krawędzi dachu i wzdłuż narożników budynku biegnie do ziemi aż do poziomu wód gruntowych (do takiej głębokości powinna sięgać dolna końcówka piorunochronu), gdzie następuje uziemienie. Właściwe założenie drutu stanowi warunek skuteczności piorunochronu. Odkrywcą tego epokowego urządzenia, a także elektryczności chmur burzowych był amerykański uczony Benjamin Franklin.

Siła burzy

Przeciętne natężenie prądu w błyskawicy wynosi ok. 20 000 A (żarówka 75 - watowa  pobiera prąd o natężeniu 1/3 A). W czasie badań nad piorunami zetknięto się z natężeniem prądu dochodzącym nawet do 500 000 A. Takie parametry osiąga groźny i silny, lecz na szczęście rzadko występujący tzw. piorun dodatni. Łączy on górną, dodatnio naładowaną część chmury Cb z powierzchnią Ziemi (grom z jasnego nieba). Wyładowania elektryczne tego typu są najczęstszą przyczyną powstawania pożarów podczas burzy.

Jak uniknąć porażenia piorunem

• Podczas burzy pozostań w domu; wychodź z niego tylko wtedy, kiedy jest to naprawdę konieczne.
• Trzymaj się z daleka od otwartych okien, drzwi, kominków, pieców, umywalek.
• Nie używaj wentylatorów, telefonów i innych urządzeń elektrycznych podłączonych do prądu.
• Nie używaj przedmiotów takich jak wędki, kije golfowe.
• Nie przebywaj w wodzie i małych łódkach.

Co zrobić, kiedy zaskoczyła nas burza?

• Schroń się w samochodzie. W przypadku uderzenia pioruna prąd spłynie po karoserii nie penetrując wnętrza.
• Zejdź poniżej grzbietu górskiego, około 100 m
• Unikaj szybkiego ruchu na otwartej przestrzeni.
• Poszukaj schronienia w budynku, jaskini, kanionie, wąwozie, dolinie.
• Jeśli w pobliżu nie ma schronienia należy unikać wysokich obiektów w okolicy (np. drzew).
• Kiedy czujesz ładunki elektryczne w powietrzu - gdy włosy stają ci dęba, szybko  przykucnij  ponieważ w przeciwnym razie prawdopodobnie  zostaniesz porażony  prądem pioruna!
• Nie kładź się na ziemi - kucnij ze złączonymi nogami lub usiądź na plecaku (nie siadaj na stelażu).
• Trzymaj się z dala od obiektów metalowych jak np. siatki, słupy i pozbądź się metalowych przedmiotów jakie masz ze sobą  (lornetki, aparaty fotograficzne, lunety, itp.).
• Osoby przebywające w większej grupie powinny się rozproszyć.

Źródło i tekst cytowany: Twoja Pogoda

W MyBB zaimplementowano system szablonów z prawdziwego zdarzenia. Kompletnie oddzielono strukturę kody XHTML/CSS od PHP. Za dynamiczne elementy odpowiadają ustalone znaczniki. Tworzenie skórek do tego skryptu jest bardzo łatwe. Szablony podzielone są na kategorie i każdy z nich odpowiada za inny element interfejsu. Nie każdemu może to pasować (na przykład mi), ale taki podział zachowuje pewną logikę.

Równie wygodny jest system wtyczek których jest naprawdę sporo. Ich obsługa jest naprawdę prosta a każda z nich jest w pełni kompatybilna z każdą ze skórek - a tych jest na pęczki.

MyBB posiada bardzo rozbudowany panel administracyjny. Ogrom ustawień może przytłoczyć i należy poświęcić nieco czasu na rozeznanie się w jego zawartości. Najciekawszym rozwiązaniem jest scentralizowany dział ustawień dostępny z poziomu każdej wtyczki. Własnoręcznie możemy tam tworzyć nowe grupy ustawień oraz edytować istniejące. Najczęściej jest ono wykorzystywane właśnie przez wtyczki chcące przechować jakieś ustawienia. Jest to dość logiczne rozwiązanie i nie zmusza programistów do umieszczania opcji konfiguracyjnych w plikach czy tworząc nowe tabele w bazie danych.

Silnik ten wpełni integruje się z serwerem, który dzięki wtyczkom i skórkom poprawia jakość użytkowania, oraz sprawia iż owe użytkowanie staje się łatwiejsze niż kiedykolwiek. Natomiast wsparcie jakie oferuje Polski Support Mybb sprawia iż skrypt jest rozwijany także w polskim języku.

Obecnie w sieci święci triumfy wersja skryptu 1.4. która oferuje bardzo dużo funkcji takich na przykład jak:

• Nowy panel administratora oraz Panel moderatora
• Nowy kalendarz ze wsparciem dla jedno- i kilkudniowych oraz powtarzających się wydarzeń.
• System awansów
• Automatyczne wykrywanie czasu letniego
• Linki przyjazne wyszukiwarkom (mod_rewrite)

To tylko niektóre z funkcji które oferuje nowa wersja. Więcej informacji możecie znaleźć u Marines - a oraz na MyBboard.pl. Oficjalna wersja jest dostępna z oficjalnej strony internetowej skryptu natomiast oficjalne spolszczczenie znajduje się tutaj. Autorami spolszczenia są: bryn, DamYan, matc and szulcu.

Post powstał pod patronatem Polskiego Wsparcia Mybb - Mybboard.pl. Specjalne podziękowania dla Marines - a za udostępnienie swojego tekstu.

Tags: skrypty,, MyBB

W okolicach owej miejscowości jest zasięg, ale nie da się normalnie rozmawiać z drugą osobą. Nie da się także zadzwonić i połączyć się z innymi sieciami. A jeśli już to się stanie, nie da się rozmawiać - a rozmowa przypomina rozmowę dwóch głuchych. Ciekawe co powiedzą na moje zarzuty ludzie odpowiedzialni za zasięg na terenie naszego kraju.

W okolicy zrobiłem test pomiędzy Orange, Plusem, a ową siecią. Najlepiej z nich wypadł Orange ze swoją przejrzystością połączenia, na drugim miejscu był Plus którego zasięg był lekko gorszy. W Erze nie dało się rozmawiać. Test był prowadzony na kilku aparatach komórkowych…

Jaki morał z tej bajki? Zrezygnować! Tylko co teraz wybrać? Co polecacie? Pomarańczkę, Plusik czy może nowy play?  Gdzie jest taniej? Poradźcie…

]]> http://adamowicz.biz/2008/08/era-a-zasieg-czyli-dlaczego-rezygnuje/feed/ http://adamowicz.biz/2008/08/okocim-palone/ http://adamowicz.biz/2008/08/okocim-palone/#comments Thu, 07 Aug 2008 08:33:49 +0000 Bartłomiej Adamowicz http://adamowicz.biz/?p=253 Okocim Palone to piwo ewidentnie przesłodzone, tak chwalony przeze mnie kiedyś smaczek spalenizny ugrzązł gdzieś na dobre w tej słodyczy… Porządna i treściwa czerń, sprawia iż pod światło okazuje się być bardzo ciemnym odcieniem brązu. Piana jasnobeżowa, obfita acz bardzo dziurawiąca. Stworzyła po nalaniu gęstą czapę, po czym w szybkim tempie zaczęła niestety siadać… Zapach karmelowo-przypalano-słodowy. W sumie dość przyjemny w odbiorze. Momentami staje się jakby kawowy…

Ocena: 2/6

Wczoraj o godzinie 17.00 spod Muzeum Powstania Warszawskiego z ulicy Przyokopowej ruszyła II już Warszawska Masa Powstańcza.

To już druga edycja Masy organizowanej przez Warszawską Masę Krytyczną oraz Muzeum Powstania Warszawskiego, celem uczczenia 64 rocznicy Wybuch Powstania.

Trasa WMK przebiegała mniej więcej po śladach barykad Powstania Warszawskiego. Podczas rajdu towarzyszyła nam muzyka powstańcza a w szczególności pieśni zespołu Lao Che który to wczoraj wystąpił na Woodstock.

Przed wyjazdem - o godzinie 15 odbyła się rejestracja uczestników, i każdy z nich dostał symboliczną koszulkę z ideą imprezy. Trasa Warszawskiej Masy Powstańczej:

Przyokopowa, Grzybowska, Towarowa, Okopowa, Rondo Radosława, Al. Jana Pawła II, Pl. Grunwaldzki, Al. Wojska Polskiego, Pl. Inwalidów (dookoła), Adama Mickiewicza, W. Andersa, Pl. Bankowy, Marszałkowska, Pl. Konstytucji, ul. L. Waryńskiego, Rondo Jazdy Polskiej, Al. Armii Ludowej, Polna, Pl. Unii Lubelskiej, Klonowa, Goworka, Puławska, A.J. Madalińskiego, A. Boboli, Rostafińskich, Żwirki i Wigury, Banacha, Grójecka, Pl. G. Narutowicza, Grójecka, Kopińska, Grzymały, Al. Jerozolimskie, Al. Prymasa Tysiąclecia, Kasprzaka, Prosta, Rondo I. Daszyńskiego, Prosta, Przyokopowa.